In mei 2025 voerde Erfpunt naar aanleiding van een geplande verkaveling een opgraving uit op een perceel aan de Pauwstraat en de Snoeckstraat in Melsele. De locatie lag midden in een archeologisch rijk gebied: eerdere onderzoeken brachten in de Snoeckstraat resten van een Romeinse nederzetting aan het licht, en in de Pauwstraat zelf werden in 2018 sporen van een 11de/12de-eeuws woonerf opgegraven. De verwachting was dan ook dat ook hier nog resten van menselijke activiteiten in de ondergrond verscholen zitten – en dat bleek terecht.
De oudste sporen dateren uit de Romeinse tijd. Het gaat om kuilen met opvallend houtskoolrijke vullingen en fragmenten van verbrand aardewerk. Vermoedelijk gaat het om brandrestengraven (crematiegraven waarbij de resten van de brandstapel in kuilen werden gedeponeerd), al is verder onderzoek nodig om dat met zekerheid te zeggen. Een bijzondere vondst was een intact bewaarde glazen meloenkraal, een zeldzaam object dat vaak als gift in het graf werd meegegeven.
Uit de volle en late middeleeuwen (11de–14de eeuw) kwamen heel andere sporen aan het licht. Een waterput, greppels en kuilen tonen dat dit terrein deel uitmaakte van een middeleeuws nederzettingslandschap. Bijzonder intrigerend is een kuil met een intact bewaarde kookpot in grijs aardewerk, omgekeerd geplaatst en samen met de onderkaken van een varken, een slijpsteen en een kan in hoogversierd aardewerk gedeponeerd. Zulke bewuste deposities overstijgen het gewone nederzettingsafval en doen vermoeden dat er een ritueel of symbolisch aspect meespeelde.
Het vondstenmateriaal– waaronder Maaslands geglazuurd aardewerk, hoogversierd aardewerk en steengoed – wijst op connecties met bredere handels- en cultuurstromen. zoals 14C-dateringen, pollen- en macrorestenanalyses en een residu-onderzoek op de kookpot, zal helpen dit stukje verleden scherper in beeld te brengen.
De opgraving vult het beeld van Melsele als een plaats met een lange en complexe bewoningsgeschiedenis verder aan. Tussen Romeinse crematiegraven en middeleeuwse erven zien we hoe dit stukje landschap door de eeuwen heen telkens opnieuw betekenis kreeg.