Marc Draaisma, 17 maart 2026
Wonen in een huis van Laureys: ‘daar moogde trots op zijn’
Het project rond de Lokerse architect Victor Laureys (1928-1987) is volop in beweging. We schreven alle eigenaars en bewoners aan van woningen die door Victor Laureys ontworpen werden en lanceerden een oproep om informatie over de architect door te geven.
Een belangrijk onderdeel van het onderzoek vormen gesprekken met bewoners van huizen die door Laureys werden ontworpen. Hun verhalen brengen niet alleen de architectuur tot leven, maar dragen ook bij aan een bredere herwaardering van modernistisch en naoorlogs erfgoed. We werden intussen al uitgenodigd door de eigenaars van Woning Magherman, Woning Wampers en Woning Savignac om een bezoek te brengen aan hun woning. Recent vond ook een opnamedag plaats waarbij we in samenwerking met een videograaf enkele woningen in beeld brachten en een interview vastlegden. Zo spraken we met Philip Rubbens, eigenaar van de architectenwoning aan Spoele, en met Inge Severi, eigenares van een markante woning aan de Snepstraat. Opvallend detail: zowel Severi als Rubbens delen het beroep van de oorspronkelijke bouwheer van hun huis. Severi is, net als opdrachtgever Lucien Boussé, journalist geweest; Rubbens is, net als bouwheer Laureys, architect van opleiding.
De interviewdag kreeg een bijzonder karakter door de aanwezigheid van Mia Laureys, dochter van Victor Laureys. Ze groeide op in de architectenwoning aan Spoele en was degene die dit project mogelijk maakte door het archief van haar vader ter beschikking te stellen. Mia werd geïnterviewd in het originele deel van het huis, in de inkomhal waar haar vader vroeger klanten ontving. Philip Rubbens vertelde zijn verhaal vanuit de speciaal ontworpen speelruimte die toegang geeft tot de slaapkamer van de kinderen. Als architect kijkt hij met een extra scherp oog naar het werk van Laureys. Tijdens het gesprek wees Rubbens op details die velen waarschijnlijk niet zouden opmerken. Zo kon hij bijvoorbeeld uitgebreid vertellen over het experimenteel systeem van vloerverwarming in de speelkamer.
De architectenwoning aan Spoele, gebouwd in 1958
Naarmate de jaren voorbijgingen, groeide bij zowel Mia Laureys als bij Inge Severi ook het besef van de bijzondere waarde van de huizen. Voor Mia was het huis aan Spoele vooral de vanzelfsprekende plek waar ze als kind opgroeide. Pas later begon ze met andere ogen te kijken naar het werk van haar vader en groeide het respect voor de architectuur en de ideeën erachter. Ook voor Inge Severi kwam die waardering geleidelijk. Zij was nog een jonge twintiger toen ze samen met haar man de woning kocht. Door er te wonen en het huis steeds beter te leren kennen, groeide ook bij haar het besef van de kwaliteiten ervan. Mocht ze het ooit verkopen, dan hoopt ze vooral dat het bij iemand terechtkomt die die waarde eveneens inziet en het huis met dezelfde zorg wil behandelen.
De interviews maken deel uit van een breder traject waarbij Erfpunt het werk en het archief van Victor Laureys verder onderzoekt. Het doel is om meer inzicht te krijgen in zijn oeuvre en in de betekenis van zijn bijdrage aan de modernistische architectuur van het Waasland. De interviews worden getranscribeerd en toegevoegd aan het privéarchief van de architect, zodat de getuigenissen bewaard blijven voor de toekomst.
Eén ding werd tijdens de tot nu toe gevoerde gesprekken meer dan duidelijk: voor veel bewoners is hun huis niet zomaar een woning, maar een stukje architectuurgeschiedenis met erfgoedwaarde. Of zoals het in Lokeren meerdere keren naar voren kwam: “Wie in een huis van Laureys woont — die mag daar best trots op zijn”.
Contact
Charlotte Delannoye, erfgoedconsulent
charlotte.delannoye@erfpunt.be
T 0479 69 14 77
Met steun van:
